Μέθοδοι δοκιμής καθαρότητας κρυστάλλων (Λήψη του χαλαζία ως παράδειγμα):
Οπτική επιθεώρηση: Ο κρύσταλλος υψηλής{0}καθαρότητας (π.χ. SiO2 μεγαλύτερο ή ίσο με 99,9%) είναι διαφανής και απαλλαγμένος από ακαθαρσίες. Οι κρύσταλλοι χαμηλότερης-ποιότητας περιέχουν φυσαλίδες ή ρωγμές.
Όργανα:
Περίθλαση ακτίνων Χ (XRD): Ποσοτική ανάλυση σύνθεσης ορυκτών (σφάλμα ±0,5%).
Φασματοσκοπία υπερύθρου FTIR: Ανιχνεύει ακαθαρσίες όπως ομάδες υδροξυλίου (π.χ. περιεκτικότητα OH- < 10 ppm σε συνθετικούς κρυστάλλους).
Μέθοδος πυκνότητας: Η καθαρή πυκνότητα κρυστάλλου είναι 2,65 g/cm³. μια απόκλιση > 0,02 g/cm³ υποδηλώνει την παρουσία ακαθαρσιών.
Παράδειγμα: Η καθαρότητα του λιωμένου χαλαζία μπορεί να φτάσει το 99,99%, ενώ ο φυσικός κρύσταλλος είναι τυπικά 99,5%-99,9%.